GEÇ BEYİM GEÇ! NE ŞANSI?

Yeni yılla birlikte gelen mesajlar arasında kutlamaların dışında uyarılar, öneriler ve duyurular da vardı. Bunların arasında bir şiir herhalde bizim için yazılmış… ‘Kim demiş?’ diye başlayan şiir şöyle sürüyor: ‘Unumuzu elemiş, Eleğimizi asmış iken, İki otuzu devirip, Altmışını aşmışken, Feleğin çemberinden Yüz akıyla geçmiş, Derdi kederi, Tam ardımıza atmışken, Nereden çıktı bu yaşlılık?   *- […]

Yeni yılla birlikte gelen mesajlar arasında kutlamaların dışında uyarılar, öneriler ve duyurular da vardı.

Bunların arasında bir şiir herhalde bizim için yazılmış…

‘Kim demiş?’ diye başlayan şiir şöyle sürüyor:

‘Unumuzu elemiş,

Eleğimizi asmış iken,

İki otuzu devirip,

Altmışını aşmışken,

Feleğin çemberinden

Yüz akıyla geçmiş,

Derdi kederi,

Tam ardımıza atmışken,

Nereden çıktı bu yaşlılık?

 

*- KİM DEMİŞ?

 

Oysa biz;

Emek verip,

Hesap verip,

Bin bir zorlukla

Hayattan yaş aldık…

Kim demiş yaşlandık?

 

*- BİR BİLSELER?

 

Gönlümüze girip baksalar,

Ruhumuza hâl-hatır sorsalar,

Saçımızdaki akları,

Yaşanmışlıktan saysalar,

İçimizdeki çocuğu görseler,

Ahhh bunları bir bilseler?

 

*- BEDELİNİ ÖDEDİK!

 

Çocuklar büyümüş,

İşler görülmüş,

Bitmiş çoluk-çocuk,

İş-güç kaygısı,

Geriye yaşamak kalmış,

Sahi kim demiş?

Bizler yaşlanmışız!..

Bedelini ödeyip,

Hayattan yaş almışız…’

Şair sonucu şöyle anlatıyor:

Yaşlansak da ihtiyarlamayalım, umutsuz ve hayalsiz kalmayalım…

Mutlu, umutlu, neşeli ve sağlıklı günler, haftalar, aylar, yıllar diliyorum…

 

*- ÇOĞUNLUĞA KARŞI

 

Bu şiiri bana nasıl gönderdilerse, ben de bazı dostlarımıza gönderdim…

Bu arada şunu söyleyeyim:

Hemen hepsinden aynı olumlu tepkiyi aldım…

‘Süper!’ dediler..

Az önce, şiirin sonuna 2022 için dileklerimi yazdım…

Ama buna karşı çıkan biri var..

Şu meşhur İngiliz W.Churchill!

Çanakkale’de dersini verdiğimiz kişi…

Bakın o ne demiş?

‘İnsanlara sağlık ve zenginlik dilemeyin!

Şans dileyin!

Çünkü; Titaniktekilerin hepsi zengin ve sağlıklı idi…

Ama; şansı olanlar kurtuldular…’

Hadi ordan sende!

Napolyon gibi ‘Para!’ deseydi bir noktada ‘tamam’ derdim..

Çünkü paran yoksa sağlığın bile olamaz, özellikle zamanımızda…

Karnını doyuramaz, sürünürsün…

Neden çocuklar bile, ‘doktor, mühendis olacağım, anneme babama bakacağım!’ demiyor?

Kaç yıldır duyuyor, öğreniyoruz:

‘Dansöz’ ya da ‘Şarkıcı’ olacağım, diyenler de var, ‘futbolcu’ olacağım, diyenler de…

Mafia bozuntularına imrenenleri bile görüyoruz…

Falcılara gidenleri de…

‘Çalış, senin de olur!’ diyenlerin sayıları da yok gibi…

Ama arada ‘şans’ faktörü olsa da olur…

Baksanıza ‘Size de çıkar!’ diye satılan piyango biletlerine bile artık eskiden olduğu gibi rağbet yok…

Şans faktörü de otomatik olarak ortadan, umumi arzu ile yok oluyor…

 

GEÇ BEYİM GEÇ! NE ŞANSI?
Yaşar Eyice

Exit mobile version