Bodrum’da 24 Temmuz 2025 tarihinde yaşanan ve kamuoyunda geniş yankı uyandıran cinayet davası sonuçlandı.
Mahkeme, Hacı Ömer Alçı’nın eyleminin “kadına karşı kasten öldürme” suçunu oluşturduğuna hükmederek sanık hakkında en üst sınırdan ceza verdi. Mahkemenin gerekçeli kararında, sanığın savunmalarının “suçtan kurtulmaya yönelik” olduğu belirtildi.
MAHKEME: ‘PİŞMANLIK VİCDANİ KANAAT OLUŞTURMADI’
Bodrum 1’inci Ağır Ceza Mahkemesi tarafından açıklanan gerekçeli kararda, sanığın savunması ile dosyada yer alan deliller arasındaki uyumsuzluğa dikkat çekildi. Alçı’nın olay sonrası kaçma girişimi ve duruşmadaki tutumunun değerlendirildiği kararda, “sanığın pişmanlık duyduğuna dair vicdani kanaat oluşmadığı” vurgulandı. Bu değerlendirme ışığında mahkeme, Türk Ceza Kanunu’nun 62’nci maddesi uyarınca uygulanan “takdiri indirim” mekanizmasını işletmeyerek sanık hakkında herhangi bir ceza indirimi yapmadı.
KASTIN VARLIĞI: ‘ÖLDÜRMEYE ELVERİŞLİ SİLAH VE TEHDİT MESAJLARI’
Kararda, cinayetin bir anlık öfke ile değil, belirli bir kastla işlendiğinin kanıtlarına da yer verildi. Hacı Ömer Alçı’nın olay yerine öldürmeye elverişli bir silahla gitmesi ve öncesinde Hüsne Topal’a gönderdiği tehdit içerikli mesajların, eylemin tasarlanan bir kastla gerçekleştiğini ortaya koyduğu belirtildi. Mahkeme, Hüsne Topal’ın vücudunun hayati bölgelerine 4 kez ateş edilmesini, sanığın öldürme kastının en somut delili olarak nitelendirdi.
DAVA SÜRECİ VE DOSYALARIN AYRILMASI
Sanık Alçı, cinayet anında Hüsne Topal’ın arkadaşı Sedat Tüter’e yönelik eylemi nedeniyle de yargılanıyordu. Ancak Adli Tıp Kurumu’ndan beklenen raporun henüz dosyaya ulaşmaması nedeniyle, mahkeme heyeti bu kısma ilişkin yargılamayı ana dosyadan ayırarak yeni bir esas üzerinden devam ettirilmesine karar verdi.
Olayda suç aletini sakladığı iddiasıyla gözaltına alınan sanığın oğlu Bedirhan Alçı hakkındaki süreç ise ayrı bir dosya üzerinden yürütülecek.
Bu karar, Türkiye’de kadına yönelik şiddet ve cinayet davalarında, sanıkların “pişmanlık” iddiaları ile talep ettiği indirimlerin yargı tarafından daha titizlikle incelendiği ve özellikle “kasten öldürme” suçlarında cezasızlık algısına geçit verilmediği yönündeki yaklaşımın bir örneği olarak görülüyor.