Bazen bir çocuğun hayatında yeni bir kapı açan şey, ona “Sen de yapabilirsin” diyen ve bunu kendi yaşamıyla gösteren bir abi ya da abladır. Roman çocukların eğitim ve gelecek yolculuğunda ihtiyaç duyduğu şey, yalnızca ekonomik destek değil; kendilerine yakın, ulaşılabilir ve gerçek yaşam deneyimleriyle yol gösterebilecek rol modellerdir.
Biz, bu düşünceden hareketle Abi–Abla–Kardeş anlayışını yeniden gündeme taşıyoruz.
Bir süre önce İzmir Büyükşehir Belediyesi bünyesinde hayata geçirilen benzer bir çalışmada, üniversiteli öğrenciler farklı bölgelere giderek çocuklarla ve ailelerle buluşuyor, kendi eğitim ve mücadele deneyimlerini paylaşıyordu. Bu buluşmalar, çocukların yalnızca bilgi edinmesini değil, kendileri için yeni bir gelecek tasavvur edebilmesini de amaçlıyordu.
Bugün bu yaklaşımı, yeni bir birikim ve daha geniş bir gönüllü ağıyla yeniden değerlendirmek istiyoruz.
Birikimi Geleceğe Aktarmak
Geçtiğimiz pazar günü, üniversite mezunu Roman arkadaşlarımızla bir araya geldik. İlk buluşmada 10 kişiyle başlayan bu çalışmayı, zaman içinde daha fazla üniversiteli gencin katılımıyla büyütmeyi hedefliyoruz.
Çünkü üniversiteye ulaşmış, eğitimini tamamlamış, meslek edinmiş veya kendi alanında mücadele vermiş her Roman genç, kendisinden sonra gelen çocuklar için önemli bir rol modeldir.
Bu gençlerin deneyimleri; eğitim, meslek seçimi, üniversiteye hazırlık, kariyer, özgüven ve gelecek tasarımı gibi başlıklarda çocuklara ilham verebilir. Ailelerle kurulacak iletişim de eğitim sürecinin güçlenmesine katkı sağlayabilir.
Burada amaç çocuklara yalnızca “Okuyun” demek değildir. Nasıl okunduğunu, hangi güçlüklerin aşıldığını ve bir hedefe ulaşmak için neler yapılabileceğini birlikte konuşabilmektir.
Buluşmalar, Uygulama ve Atılacak Adımlar
Bu konuda yola çıkmaya karar verdik.
Önümüzdeki süreçte üniversiteli Roman gençlerin katılımını artırarak, farklı mahallelerde ve ihtiyaç duyulan bölgelerde çocuklar ve ailelerle buluşmalar gerçekleştirmeyi planlıyoruz.
Buluşmaların eğitim ve gelecek beklentilerini güçlendirmesini, üniversite ve meslek seçenekleri hakkında farkındalık oluşturmasını, Roman gençlerin kendi deneyimlerini toplumsal bir katkıya dönüştürmesini amaçlıyoruz.
Ancak bu çalışmanın yalnızca belirli aralıklarla yapılan ziyaretlerden ibaret kalmasını istemiyoruz.
Her buluşmanın bir amacı, hazırlığı ve sonrasında değerlendirilecek bir çıktısı olmalı.
Mahalle, okul ve aile ihtiyaçlarına göre takvim oluşturulmalı;
Çocukların soruları ve beklentileri sonraki buluşmalara yansıtılmalı;
Gönüllüler arasında düzenli deneyim paylaşımı yapılmalıdır.
Düşüncelerimizi, önümüzdeki süreçte proje ve uygulanabilir bir politika olarak da kamuoyu ile paylaşacağız.
KURUMSAL DESTEK:
NİYETTEN UYGULAMAYA
Abi–Abla–Kardeş buluşmalarının kalıcı ve etkili bir yapıya dönüşmesi, yalnızca gönüllülerin çabısıyla değil, kurumsal sahiplenmeyle de mümkün olacaktır.
Yerel yönetimlerden, üniversitelerden, eğitim kurumlarından, sivil toplum kuruluşlarından ve ilgili kamu kurumlarından beklentimiz; fikri desteklemekle sınırlı kalmayan, uygulamayı kolaylaştıran ve sürdürülebilir kılan bir iş birliği zemininin oluşturulmasıdır.
Bu destek; öğrencilere ulaşılması, mahalle ve okul bağlantılarının kurulması, buluşma alanlarının sağlanması, ulaşım ve organizasyon ihtiyaçlarının karşılanması, gönüllülerin koordinasyonu ve gerekli eğitimlerin verilmesi gibi somut başlıklarda şekillenebilir.
Kurumların desteğini, yalnızca bir etkinliğe katkı olarak değil, Roman çocukların eğitim ve gelecek hakkına yönelik ortak bir sorumluluğun paylaşılması olarak görüyoruz.
ÖLÇÜLEBİLİRLİK İZLEME:
SÖZDEN SONUCA
Bir sosyal politika yaklaşımının başarısı, yalnızca ne kadar iyi anlatıldığıyla değil, sahada neyi değiştirdiğiyle anlaşılır.
Bu nedenle Abi–Abla–Kardeş modeli, ölçülebilir ve izlenebilir bir anlayışla yürütülmelidir. Ulaşılan çocuk ve aile sayısı, gönüllü abi–abla sayısı, gerçekleştirilen buluşmalar, ziyaret edilen mahalle ve okullar, devamlılık oranları, çocukların eğitim ve gelecek beklentilerindeki değişimler, aile geri bildirimleri ve kurumsal iş birliklerinin sonuçları düzenli olarak takip edilebilir.
Burada amaç yalnızca rakam üretmek değildir. Rakamları anlamlı bilgiye, bilgiyi değerlendirmeye, değerlendirmeyi de yeni uygulamalara dönüştürmektir.
Belirli aralıklarla değerlendirme yapılması, eksiklerin görülmesi, doğru uygulamaların güçlendirilmesi ve sonuçların kamuoyuyla paylaşılması, çalışmanın sürdürülebilirliği açısından önemlidir.
BİRLİKTE ÜRETMEK , BİRLİKTE BÜYÜMEK
Biz bu çalışmayı yalnızca bir gönüllülük faaliyeti olarak değil, Roman çocukların eğitim ve gelecek yolculuğuna dokunan, kurumsal destekle güçlenen, sahada uygulanan ve sonuçları izlenebilen bir sosyal politika yaklaşımı olarak görüyoruz.
Roman gençlerin kendi birikimlerini çocuklara aktarması, yalnızca bireysel başarıların paylaşılması değildir. Bu aynı zamanda toplumsal hafızanın, deneyimin ve umudun yeni kuşaklara taşınmasıdır.
Roman çocukların geleceğine dokunmak isteyen herkesi, Abi–Abla–Kardeş anlayışının etrafında buluşmaya, katkı sunmaya ve birlikte üretmeye davet ediyoruz.
BİR ÇOCUĞUN HAYATINDA FARK YARATMAK,
BAZEN BİR BULUŞMAYLA BAŞLAR.
O BULUŞMAYI KALICI BİR DEĞİŞİME DÖNÜŞTÜRMEK
HEPİMİZİN ORTAK SORUMLULUĞUDUR