AB'YE ÜYELİK ARTIK OLSA DA OLUR; OLMASA DA

Yoğun isteğim geçti, artık olsa da olur, olmasa da.

Gençliğimden beri Avrupa Birliği'ne (AB) üye olmayı istemiş her mekanda, her şartta canhıraş savunmuştum. Uzun zaman ülkem, gelen giden tüm iktidarların tümü bu birliğe üye olma çabası içinde oldu, durdu. Ama sonuç sıfır. 
Olmuyor işte, ayaklarını kırsan da olmayacak gibi görünüyor. 
Eh, düşünüyorum da Avrupa Birliği'ne (AB) girmemizin şimdi artık kıymeti harbiyesi kalmadı diyorum kendi kendime. 'Eh, ancak onlar ısrar ederse düşünmeliyiz' diyorum kendi kendime.
Artık AB'ye dahil olmak için çabaya gerek yok. Zaten dijital devrimle dünya hızla bütünleşmekte, 'Geçti Bor’un pazarı, sür eşşeği artık Niğde’ye' örneği oluştu. Bir çok konuda da hızla oluşmakta. Şöyle bir düşünün, gençliğimizde hayalimizdeki bütünleşmeden gelecek faydadan ne kaldı paran olunca elde edilmeyecek. Haa. Bence bir şey yok. Hatta artık tersine gelişmeler var.

Eskiden Urfa’da dam dellalları vardı. Bunlar sabahtan akşama tüm çarşıda dolaşır. Satılık ve dam kirasız ev pazarlar, üç kuruş komisyona çalışırlardı. Artık zamanları geçti, şimdi bunların yerine digital zeminde emlak danışmaları aynı işi yapıyor. Düşünüyorum da, dijital devrim bir çok şeyi, bir sürü paradigmayı yıktı geçti. AB'ye girmek de böyle bir şey bence. Bence.