MİNİ MAKALE: 'HAPPINESS IS NOT DESTINATION, IT IS A WAY OF LIFE'

İstanbul Teşviki’yede caminin karşısındaki bir berber dükkanında tıraş oluyorum. Karşımda Caminin sınırında gelişmiş, caddeye doğru uzanmış ağaçlar, bir manolya, ağaç olmuş birkaç lüküstürüm hem beni seyrediyor hem de bana laf yetiştiriyor. Ne için bilmem, neşe içindeki beyaz manolya çiçekleri kıkır kıkır gülmekte. Duvarda, dükkanın duvarında, bir yazı var: “Mutluluk, yaşamın sonundaki hedef değil, yaşamın her anı olmalı” diyor.
Rizeli berber Fevzi’ye ve Selanikli Gökhan’a bu yazıyı kim yazdı diye soruyorum. 'Biz değil patron yazmış, anlamını da nedir bilmiyoruz' diyorlar. Şaşırmıyorum. Ülkemizin hatta tüm dünyanın sosyolojik davranışı bu diye düşünüyorum. Hep birileri tasarlıyor, alttakilere kabul ettirip uygulatıyor. Tasarlayan iyi ise, iyilikte görece zamanın akışına uygun tasarım yapıyorsa oh ne ala. Ama toplumu 1500 yıl eskiden gelen paradigmalarla yönlendirmeye çalışıyorsa yandım Allah keten helvası. Sayın Cumhurbaşkanı ülkeyi eski yargılarla yönetip, ekonomiyi “Nas” ile tasarlayınca çıkan fotoğraf yaşadığımız gibi oluyor. Yapacak ne var diye soruyorum kendime, el cevabım, yapacak şey toplumu eğitmek, altında çalıştığımız yazının anlamını öğrenmek, öğretmek. Yersen.