Kendi Bukağısının Demircisi

Kendini dinlemekten yorgun düşmüş insanlar var etrafımızda.

Ama bu yorgunluk bir sessizlikten doğmaz; tam tersine, bitmeyen bir iç monologdan doğar. İnsan artık dünyayı değil, kendi sesinin yankısını dinler. Her düşünce yeni bir düşünceyi çağırır, her duygu kendi gölgesini üretir. Sonunda insan, kendi zihninde kurulmuş bir amfinin içinde konuşan tek hatip hâline gelir.

Bu yüzden çağımızın en tuhaf görüntülerinden biri şudur: İnsanlar özgürlükten söz ederken bile zincirlerini dövmeye devam ederler. Herkes kendi bukağısının tutkulu demircisidir. Demir ateşe sürülür, örsün üzerinde dövülür, kıvılcımlar saçılır; fakat ortaya çıkan şey bir kapı anahtarı değil, yeni bir halka olur.

İnsan çoğu zaman dış baskılarla değil, kendi düşüncelerinin inadıyla bağlanır. Bir fikri savunurken zamanla o fikrin içinde yaşamaya başlar. Bir kimliği taşırken farkında olmadan onun nöbetçisine dönüşür. Böylece fikirler düşüncenin aracı olmaktan çıkar; insanın etrafına çektiği görünmez duvarlara dönüşür.

En ironik olanı da şudur: İnsan kendi yaptığı zinciri daha çok sever. Çünkü o zincirin içinde emek vardır. Dövülen demirin sesi, insanın kendi emeğinin yankısıdır. İnsan bazen bir düşünceden vazgeçmez; doğru olduğu için değil, onu kurmak için çok uğraştığı için vazgeçmez. Terk etmek, sanki kendi emeğini inkâr etmek gibi gelir.

Bu yüzden birçok insan özgürlükle değil, alışkanlıkla yaşar. Zincirler ağır olduğu için değil, tanıdık olduğu için taşınır. İnsan onları kırmaya kalktığında yalnızca demiri değil, yıllarca kurduğu iç düzeni de kırmak zorunda kalacaktır.

Belki de bu yüzden kendini dinlemekten yorgun düşmüş insanlar çoğalıyor. Çünkü insan sürekli kendini dinlediğinde yeni bir şey duymaz; yalnızca eski sözlerini tekrar eder. Bu tekrar, zamanla düşüncenin yerini alır.

Oysa düşünce bazen susmayı da bilmektir. Bazen örsü bırakmak, çekici indirmek ve demirin soğumasına izin vermektir.

Belki o zaman insan ilk kez fark eder:

Bütün bu gürültünün ortasında dövdüğü şey,

Çoğu zaman kendi zincirinden başka bir şey değildir.

SEN

SAHİ

NİÇİN

YOKTUN?