İki önemli konuyu paylaşmak istiyorum.
Kaç gündür, yazılıyor çiziliyordu.
‘Doktorlar işin kolayına kaçıyor, hemen ultrason, MR, röntgen, çeşitli tahliller istiyor. Halbuki basit bir muayene ile birçok hastalık için bu tür tahlillere gerek yok!’ deniliyordu.
Ben de ‘Bu fikre katılanlardanım!’
Hatta cerrahi müdahalenin son nokta olduğunu da inananlardanım.
Bir ara ‘performans’ uygulaması ortaya çıkmıştı.
Birçok cerrah, özellikle kadın ve doğum hastalıkları nöbetlerinde sabaha kadar ameliyathaneden çıkmıyordu.
O dönemde birçok kadının rahminin alındığını doktor dostlardan duymuştum.
Bu konuya değinmek istemiyorum…
‘Bilen bilir!’ diyerek geçiştiriyorum…
Tabii ki benim yazdıklarım gerçek ama küçük bir grubu kapsıyor.
Şimdi asıl konuya girmek istiyorum:
Aile hekimlerine gelen bir talimat var!
‘Belli bir süre geçmeden’ bazı tahlilleri yaptırımıyorsunuz…
Özetle ‘kota’ koymuşlar…
Sizin kan ya da başka tahlillere ihtiyacınız olup olmadığından önce, ne zaman doktora geldiğiniz ve ne gibi tahlillerin yapıldığına bakılıyor ekrandan.
‘Bir süre daha bu tahlili yapamayız!’ deniliyor…
Ama doğru ama yanlış!
Yani bir noktada doktorun eli kolu bağlanmış oluyor.
Ama bazı ilaçların yani tedavi için bazı tahliller de şart!
Yani ‘ehem’ ile ‘önemi’ her yerde her zaman karıştırdığımız gibi sağlık konusunda da bu sorun önümüze çıkıyor.
İşin özeti, her zaman söylüyor ve yazıyorum;
‘Şüphe’ insanı doğruya yaklaştırır ve götürür, diye…
İşte bakın;
Ben de kararı alkışlamıştım, ‘Hemen yardımcı ve masraflı işlere gidilmesin!’ diye…
Ama işin içinde iş varmış!
Sonuçta;
Her iyi görünen, iyi olmayabilir…
Kararlar için de bu böyle…
Boşuna, ‘Bu işin perde arkası’ ya da ‘Madalyonun diğer yüzü’ oluyor…
Mühim olan kararların doğru alınması ve doğru uygulanması…
Tabii ki sözlerim her doktora, her yöneticiye, her insanımıza değildir..
‘Hastalık hastalarını’ da unutmamak lazım…
Bazılarının da ‘bıçak parası’ ile kendilerini bozduklarını…
Şunu da söyleyebilirim:
Hayatımızın kalitesini, hayatımızdaki insanların kalitesi belirler…
Bu arada duyurayım:
Ajda Pekkan evinde düşüp bir yerlerini kırmış…
Ameliyatı 7 saat sürmüş…
Sağlık durumu iyiye gidiyormuş…
Sağlık diliyorum…
Bir gün kendisiyle ve Zeki Müren’le olan anılarımı da anlatırım…
*- NEPTÜN HANIM DA İSTEMİŞTİ
Günümüzün en önemli sorunlarından birini son zamanlarda sık sık gündeme getiriyorum.
Bunu Köy Koop İzmir Başkanı Neptün Soyer ve CHP Niğde Milletvekili Ömer Fethi Gürer de dile getirdi.
Milletvekili Gürer, her 4 çocuktan birinin okula aç gittiği ülkemizde, çocukların sağlıklı beslenmesi için yapılması gerekenlerin belirlenmesi noktasında Meclis Araştırması açılmasını istedi.
‘Okul yemeği programının çiftçiye, organik tarıma katkı sağlayacak biçimde tasarlanması, her şeyden önemlisi çocuk açlığının önüne geçebilmesi adına Meclis Araştırması açılması gerekir.’ diyen ve ‘okullarda, okul yemeği’ nin şart olmasını şart koşan CHP Niğde Milletvekili Ömer Fethi Gürer’in haklı isteği adım gibi biliyorum birçok örneklerini bildiğimiz gibi kabul edilmeyecek.
Ama daha önce belirttiğim gibi eninde sonunda gerçekleşeceğini söyleyebiliriz.
Zaten aynı konuyu Köy-Koop İzmir Başkanı Neptün Soyer de Demokrat Gündem Gazetesi'ne verdiği demeçte ve gazetenin Bir Buçuk Derece adıyla başlattığı podcast yayınında dile getirmiş ve resmi kurumlara çağrıda bulunmuştu.
Ama ‘yemek konusundan’ önce mutlaka ve mutlaka ‘su sorunu’ ele alınmalı,
Nasıl belediyelerimiz süt sorununu ele alıp çözdülerse, aynı şekilde ‘su konusunu’ da yaşama geçirebilirler.
Öğretmenlerimizin duyurusundan biliyoruz;
Kantinlerde pet su şişeleri birçok öğrencinin alamayacağı fiyatta.
Daha önce yazmıştık;
Bir öğrencinin başının neden ağrıdığını öğretmeninin ağzından, yani açlıktan olduğunu…
Devlet okullarında tek kişilik tostun 20 liraya, öğle yemeği ücretinin ise yüzde 100’lük artışla 40 liraya çıktığına dikkat çekmek istiyorum.
Yeterli beslenemeyen çocuk sayısının artmasından endişe duyulduğu yönünde bir araştırma olduğunu, özellikle ilk ve ortaokul çağındaki çokların zihinsel ve bedensel olarak sağlıklı gelişmelerinin sağlanması gerektiğine dikkat çekmek istiyorum.
Farklı Ülke Modelleri ve Türkiye’ye Yönelik Öneriler raporunda devletin görevinin tüm çocuklara eşit şartlarda ve kaliteli bir eğitim sağlaması gerektiğini, Dünyada 130 yılı aşkın süredir uygulanan okullarda ücretsiz yemek uygulamasının Türkiye’de hala bu sisteme geçilememesi sorunun bambaşka bir boyutunu gösteriyor.
Derinleşen ekonomik kriz, hız kesmeden devam eden zamlar, enflasyonun üç haneli rakamlara ulaşmasının artık temel besin gıdalarına dahi ulaşmayı zorlaştırdığını da biliyoruz.
Bu koşullarda çocuklarına her gün ayrı bir beslenme hazırlamak durumunda kalan aileler eti, sütü, meyveyi, kuruyemişi geçin peyniri, zeytini dahi zor ayarlıyor ve dolayısı ile yoksulluk ve sağlıksız beslenmenin tam da bu noktada kalıcı eşitsizliklerin nesilden nesile aktarılmaya başlandığı yere, çocuklara ve eğitim alanına odaklanıyor olması kaçınılmazdır.
*- OECD ÜLKELERİ ARASINDA
OECD ülkeleri ve OECD üyesi olmayan Avrupa ülkeleri arasında; toplam nüfusta ve 18 yaş altı çocuklar içinde yoksulluk oranının en yüksek olduğu ülkenin, Türkiye olduğuna da dikkat çekmek isterim.
Okul Yemeği Programı; çocuk yoksulluğunun önüne geçilmesi, okul günlerinde verilen sıcak öğle yemeği ile çocuğun toplam sıcak yemek tüketiminin yüzde 16’sının karşılanabileceği, bunun da yoksul bir ailenin çocuğu için yaptığı harcamanın yaklaşık yüzde 10’una tekabül ettiği hesaplanıyor.
Şunu da unutmayalım:
Okul yemeği Programının çiftçiye ve organik tarıma katkı sağlayacak biçimde tasarlanması, yemeğin okul mutfağında pişirilmesi durumunda, mahallede küçük de olsa yeni bir istihdam olanağı yaratması, ani ekonomik krizlerin yarattığı sosyal şok durumlarında çocukları okulda tutan bir sosyal destek önlemi olarak işlev görmesi, okul başarısında artışa katkı sağlaması, çocuk işçiliğini azaltması ve her şeyden önemlisi çocuk açlığının önüne geçecektir.
YORUMLAR