Bob Dylan’ın bir şarkısı mı, bir sözü mü, yoksa hem sözü ardından şarkısı mı var bilemedim. Türkçesi şöyleydi sanıyorum; “Aklımdan

Bugün sıcaktan korkuma yürüyüşe çıkmadım. Balkondan benim Doğan’la ( Doğan benim dostum, saksıda bir ardıç ağacıdır) bahçeyi izliyor, Kapıcının siyah

Yürüyorum; artık yürürken gölgeleri, köşeleri, ağaç gölgesini, saçak altlarını seçiyorum, çünkü güneş çok yakıyor.  Düşünüyor ve de  hak vermiyorum da,

Güneş, yüksekte bir kaç beyaz bulutla süslü gökyüzünde, ufuktan yeni yükselmiş altın bir top gibi şimdi. Mahallemin büfesinin önünde oturmuş

Uyuyamamış, eken uyanmış, huzursuzlanmıştım. Elime ilk geçen gri-sarı giysimi üstüme alarak sabahın erken saatlerinde kıyıya çöken serin dinğinliğinin keyfini çıkarmak,

Ben hep güzelliklerin memeketim Urfa’dan çıkacağına, güneşin beslediği şiddet duygusunun dünyanın olağanı olduğuna, güzel şeyleri ateşin doğuracağına inandım. Erken doğan

Bugün, Tanrının (öz Türkçe Tengri) aydınlığı sevmediğini, dolaysıyla aydın kişileri de sevmediğini düşünüyorum. Tanrı karanlığı seviyor, karanlık insanları bağrına basmakta

Sabah yorgun uyandım, her zamankinden geç, nerdeyse koşarak kıyıya indim. Derdim sabah dinginliğini kaçırmamak, doğayla sohbet etmek, evrenden dünkü havadisleri

Ne mi düşünüyorum? Mutfaktaki fazlalıkları boşaltmayı, mutfağı genişletmeyi düşünüyorum. Artık yıllardır orada duran digital radyoya ihtiyacım yok. Müzik dinlemek istersem

Bayramın birinci günü watshapp grubumuzdan Hayri, yanılmıyorsam, tarih nedir İrfan diye sormuştu. Fakülteden sınıf arkadaşımdır, tarihle ilgili düzeyimin sonradan ve yama

Evdeki bayram sabahının sessiz yalnızlığına sarılıp, kanepeye uzanmış Melek Mosso’dan Neşat Ertaş’ın “Kurusun Dallarım” ezgisini dinliyorum. Ezgi örtümüm altından girip

16'ıncı yüzyılın sonlarında doğup 17'inci yüzyılın başlarında ölen İngiliz düşünür ‘Bacon’ şöyle diyor; “Kitap vardır ancak tadımlık, kitap vardır yutulmak

Önümüzde ki gelecek seçim, tatlısına, tuzlusuna, ekşisine, hatta kokmuşuna bakmadan birlik zamanı. Yürüyorum, düşünüyorum. 'Aradaki fark nasıl kapanır?' diye hesap

Olay ‘İbrahim Tatlıses’ in geçen gün canlı proğramında sunulan Urfa Sıra Gecesi sunumu. Dün gece tamamen yozlaşmış, popüler deyişle dejenere

Penceremden denizi seyrediyorum. Gece iyi uyumuş, geç uyanmışım. Güneş ufuktan çıkalı çok olmuş, sabah ortası yüksekliğine tırmanmaya çalışıyor. Hava da

Kur'an artık Türkçeleşmeli diye düşünmekteyim. Neden mi? Bir çok sebepten Türkçeleşmeli, ama sıralamada en baştaki iki önemli neden başat nedenler.

Sayın Devlet Bahçeli böyle davranarak iyice dağılmadan toplanacağını, yok olmaktan kurtulacağını sanıyor. Oysa kazın ayağı öyle değil. Avrasya araştırma gurubuna

Kazma kürek bugün tüm düşüncelerimi derine, çok derine gömmek istiyorum. Bugün hiçbirşey düşünmemek en büyük isteğim dedim ve yürüyüşe çıktım.

Gücün hukuku insanların doğadan görüp de kendi ailelerinde, kurdukları küçük guruplarda, kolonilerde ve daha geniş topluluklarda onu uygulamaları ile başladı.

Neredeyse uygarlıkla başlayan Doğu- Batı savaşları;  ilk bariz örneği Truva savaşı, Malazgirt’le birlikte belirgin, Batı için çok rahatsız edici bir hal

'Bugün hiçbir şey düşünmüyorum, düşünmeyeceğim' diyerek yürüyüşe çıktım. Dört günden beri gri, hareketsiz bir gök altında devamlı yağmur yağdı durdu,

Bence bu olay, Atatürk’ün büyüklüğü, yaptığı devrimlerin güçlülüğü, Anadolu halkını muhasır medeniyete inandırma becerisi diye düşünüyorum. Olay ne? Olay bu

İnternet bulunup da hayatımıza girince, insanlar sosyal medyayı özel medyadan çok sevdi. Siz hiç gazete okurken çukura düşen, araba çarpan birini

Dünya emekçi, emeksiz kadınlarına önce özürüm sonra teşekkürümdür.   Bir buçuk iki asır önce Amerika’daki toplu emekçi kadın katliamı için